De eerste groepsreizen die wij organiseerden waren fietsreizen, maar ook individueel kun je hier mooie fietstochten maken. De wegen zijn meestal onverhard, maar er is goed op te fietsen. Volgwagen gaat mee om de bagage te vervoeren.

Kamelentochten kun je doen in de Gobi langs rotsformaties en over zandduinen, maar ook in de Altai waarbij je hoge passen oversteekt.

In de Hanggai of Khentii kun je een wandeltocht maken met door yaks getrokken houten karren die de bagage vervoeren. Als je moe bent ga je ook op de kar zitten.

Met de kano kun je stroomafwaarts vanuit het Khentii gebergte in een paar dagen terug peddelen naar Ulaan Baatar, maar ook woestere tochten over bijvoorbeeld de Orhon rivier, door woeste bergkloven, zijn mogelijk.

Vissen is geen traditie in Mongolie en vis wordt amper gegeten, maar met zijn vele zeer visrijke rivieren en meren is Mongolie eigenlijk een vissport-land bij uitstek. 

Wandelen heeft in Mongolie niet de traditie die het paardrijden heeft, maar er zijn gebieden die zeer geschikt zijn voor meerdaagse wandeltrekkings. Met name in de berggebieden Hanggai en Altai organiseren wij wandeltrekkings. Je loopt  door valleien met vriendelijke nomaden, steekt hoge passen over met uitzicht op besneeuwde bergen,  en passeert spiegelende bergmeren.

Net als bij de paardentrekkings gaat er naast de gids/tolk/kok ook een locale gids mee die zorgt voor de lastdieren (yaks, kamelen of paarden), want de bagage hoef je niet zelf te dragen. 

Ooit veroverde de Mongoolse krijgers te paard de helft van de toen bekende wereld, en nog steeds heeft elke nomadenfamilie paarden om het werk uit te voren.

Rondtrekken te paard en overnachten in tenten is daarom waarschijnlijk wel dé manier van reizen die het beste past in dit land. 

Bij onze paardentrekkings reis je rond op de vrij kleine en taaie Mongoolse paarden. Wij werken hierbij samen met een aantal echte paardenfamilies, waarvan altijd iemand meegaat als de locale gids. Daarnaast gaat er ook een gids/tolk/kok vanuit Ulaan Baatar mee. Wij gebruiken onze eigen leren zadels; de Mongolen geven de voorkeur aan de traditionele houten zadels, maar de meeste buitenlanders hebben hier moeite mee. De bagage wordt vervoerd door lastdieren, meestal pak-paarden, maar in sommige gebieden kunnen dit ook kamelen of yaks zijn. Het help als je als wat paardrijervaring hebt, maar een vereiste is dat niet. Ook mensen die nog nooit op een paard hebben gezeten, kunnen na een of twee dagen instructie de trekking volbrengen.      

Veel van de door ons aangeboden paardentrekkings zijn in het Khentii- en Hanggai-gebergtes, maar andere gebieden zijn ook mogelijk. In verband met het vervoer er naar toen en terug zijn deze reizen altijd in combinatie met een jeeptour.

Je reist (2-3 personen) met een stoere en sterke Russische jeep, of (4-6 personen) in een 4WD Russisch minibusje. Tegen een toeslag is het mogelijk om met een luxere en van betere vering voorziene landrover te reizen, zoals bijvoorbeeld een Toyota Landcruiser of Mitsubishi Pajero.

De Mongoolse chauffeur hoort bij de jeep/minibus, is ervaren, en kent het gebied waar je heengaat op zijn duimpje, wat wel nodig is in een land met bijna alleen onverharde paden, en zonder wegwijzers.

Verder gaat er altijd een gids/kok mee die met name ook tolk is. De meeste gidsen/tolken zijn Engelstalig, maar we hebben ook Duits, Japans, Spaans, Frans, Russisch en Japanstalige tolken. Als onze gidsen/tolken zijn door ons zelf opgeleid.

Onderweg wordt gekampeerd; wat past beter in een nomadenland als Mongolie. De gids/tolk zorgt voor de maaltijd, en de bijbehorende inkoop.

Ook is het soms mogelijk om bij een nomadenfamilie in hun ger te overnachten.

Ze moeten wel plek hebben!